Aktywność twórcza dziecka a umiejętność radzenia sobie ze stresem
Dzieciństwo kojarzy nam się najczęściej z zabawą, beztroską, brakiem problemów i stresów. Niestety współczesny świat ze swoimi problemami i tempem życia nie oszczędza naszych pociech. Dla większości współczesnych dzieci stres stał się nieodłączną częścią życia. Oczekiwania stawiane dzieciom są coraz większe, współzawodnictwo w dążeniu do sukcesu coraz silniejsze, a dzieci zmuszane są do uczenia się ciągle nowych ról. Wszystko to niejednokrotnie przekracza możliwości i wytrzymałość małych umysłów i ciał.
Dzisiejszy świat, świat informatyki, pośpiechu niesie ze sobą liczne stresy, które zagrażają także naszym dzieciom. Niektóre z tych stresów są nieuniknione
(a nawet konieczne) w codziennym życiu.
Aby należycie funkcjonować w świecie dziecko musi zachować czujność, zwracać uwagę na to, co się wokół niego dzieje i odpowiednio reagować. Opanowywanie pewnych umiejęt-ności czy też konieczność doprowadzenia zadania do końca mogą być także przyczyną stresu u dzieci. Także zabawa, kryje w sobie pewne wyzwania
Nie możemy chronić dzieci przed wszystkimi czynnikami wywołującymi stres, a nawet nie powinniśmy. Dzieci muszą nauczyć się jak walczyć z naciskami i jak rozwiązywać konflikty. Będą musiały nauczyć się sztuki współżycia z innymi ludźmi. Muszą nabrać pewności siebie - pewności dotyczącej własnej osoby
i możliwości. Tego wszystkiego muszą nauczyć się w warunkach, jakie stwarza nasz pełen zagrożeń świat. Ta poważna rzeczywistość rodzi jednak również nadzieje. Można nauczyć się radzić sobie ze stresem dnia codziennego. Dzieci, które nauczą się rozpoznawać i kontrolować stres będą nie tylko dorastały
w zdrowiu i szczęściu. Będą potrafiły wykorzystać dla własnego dobra nieuniknione stresy życia.
Możemy pomóc dziecku w jego zmaganiu się ze stresem dostarczając mu zasobów nie-zbędnych do radzenia sobie z nim. Pewność siebie, poczucie własnej wartości mogą stanowić pewnego rodzaju „płaszcz ochronny”, który sprawi, że stres „spłynie” po dziecku jak woda po płaszczu nasyconym wodoodporną substancją.
Samodzielne działanie i twórcza aktywność mogą być źródłem doświadczeń koniecznych dla doznania tych wszystkich przeżyć, które są swego rodzaju „szczepionką” pomagającą dziecku mierzyć się z zadaniami, pokonywać opór materiałów i przedmiotów. W toku własnej, twórczej aktywności dziecko uczy się porozumiewania z innymi i kierowania własnymi czynnościami, a także czerpania radości i satysfakcji z własnego wysiłku. Każde dziecko po-trzebuje poczucia mistrzowskiego opanowania jakiejś umiejętności, poczucia, że jest w czymś dobre. W trakcie własnej aktywności twórczej: plastycznej, muzycznej, werbalnej itp. dziecko jest jednocześnie odkrywcą, twórcą i wykonawcą. Taka zabawa - doświadczenie głęboko zapada w świadomości dziecka, tworząc stałe wyobrażenia, na podstawie których dziecko wyrabia sobie własne sądy o otaczającym je świecie i jego prawidłowościach. Tych doświadczeń nie da się zastąpić niczym innym. Pozbawiając dziecko radości tworzenia, uniemożliwiamy mu nie tylko wrodzoną chęć wykazania się własną aktywnością, ale co gor-sze, przyzwyczajamy je do bez¬myślności i do biernego oczekiwania na gotowe wzory i roz-wiązania.
Samodzielne rozwiązanie problemów na miarę jego sił daje dziecku satysfakcję i umacnia w nim poczucie samodzielności, własnej wartości. Poczucie własnej wartości pomoże dziecku łatwiej pogodzić się z przeciwnościami losu, podnieś się, gdy przygniecie je jakiś życiowy problem. Odwaga, pewność siebie i wiara we własne siły powodują, że w dorosłym życiu dzisiejszy maluch nie będzie się bał podejmować ryzyka potrzebnego, by coś osiągnąć. Twórcza aktywność może obudzić w dziecku przyszłego artystę czy wynalazcę. Ale nie tylko - przede wszystkim nauczy je ra¬dzenia sobie w trudnych sytuacjach.
Lepiej, by dziecko myślało o sobie „potrafię to zrobić”, zamiast „to dla mnie za trudne”.
Artykuły dla rodziców
Wtorek, 22. Marzec 2011 13:43 | 
